در کتاب ثواب الاعمال پاداش غسل دادن مردگان، این چنین ذکر شده است:

ابو الجارود از امام باقر (ع) نقل کرده است که فرمود: «از جمله مناجات هاى موسى (ع) با خدا این بود که گفت: پروردگارا، مرا از پاداش عیادت بیمار آگاه کن که چقدر است؟ خداوند بزرگ فرمود: فرشته‏اى بر او مى‏گمارم که وى را در قبر تا روز رستاخیز عیادت کند.
گفت: پروردگارا، پاداش کسى که مردگان را غسل دهد چیست؟ فرمود: او را از گناهانش پاک مى‏سازم؛ مانند روزى که مادرش او را زاییده است. گفت: پروردگارا، کسانى که تشییع جنازه کنند چه پاداشى دارند؟ فرمود: گروهى از فرشتگان خود را که پرچم هایى به همراه دارند بر آنها مى‏گمارم تا آنان را از گورهایشان به سوى عرصه محشر بدرقه کنند. گفت: پروردگارا، براى کسى که زن فرزند مرده‏اى را تسلیت گوید چه پاداشى هست؟
فرمود: در روزى که سایه‏اى جز سایه من نیست او را در سایه خود پناه مى‏دهم».[1]

سعد اسکاف مى‏گوید: امام باقر (ع) فرمود: «هر مؤمنى جنازه مؤمنى را غسل دهد و هنگامى که او را پهلو به پهلو مى‏کند بگوید: «اللّهمّ هذا بدن عبدک المؤمن و قد أخرجت روحه منه و فرّقت بینهما فعفوک عفوک» خداوند گناهان یک سال او را- غیر از کبایر- مى‏بخشد».[2]

عبد اللَّه بن سنان مى‏گوید: امام صادق (ع) فرمود: «هر کس میّت مؤمنى را غسل دهد و امانت را در حق او رعایت کند خداوند او را مى‏آمرزد. راوى حدیث پرسید: چگونه امانت را در حق او رعایت کند؟ فرمود: آنچه را که در بدن میّت مى‏بیند افشا نکند».[3]

[1].
شیخ صدوق، ثواب الاعمال، انصارى محلاتی، رضا، ص ۳۷۵، نسیم کوثر، چاپ اول، قم،
۱۳۸۲ش.

[2].
همان، ص ۳۷۷، ح۱٫

[3].
همان، ح۲٫