محمّد بن مسلم بن عبیدالله معروف به ابن شهاب از بنی زُهره ملقّب به زُهری است . او از تابعین است یعنی کسانی که اصحاب پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله را دیدار کرده اند .

     وی محدّث بوده و 10 تن از اصحاب رسول خدا را دیدار کرده است . پدرش مسلم از همراهان مُصعب بن زُبیر و جدّش عبید الله از مشرکین در جنگ بدر بوده است .

     وی در خلافت عبدالملک بن مروان و هشام بن عبدالملک و یزید بن عبدالملک خلفاء اموی بوده ، و همچنین معلّم فرزندان هشام بن عبدالملک بوده و چهار صد حدیث برای آنان نقل کرده است که در میان آنها حتّی یک حدیث هم در فضیلت امیر المؤمنین علیّ علیه السّلام و فرزندانش یافت نمی شود زیرا که زُهری بر راه و روش و سیره ی امویّین سلوک می نموده و خواهان مَطاع دنیوی آنان بوده است و بر این اساس علمای یمامه زهری را در حدّ اعلای علم و فضیلت توصیف می کنند .

     ابن ابی الحدید در شرح نهج البلاعه از جویر بن عبد المجید روایت می کند که من دیدم زهری و عمروة بن زبیر در مسجد النّبی صلی الله علیه و آله علیّ علیه السّلام را نام برده و بر او انتقاد می کنند .

     با این حال آنچه از کتب تاریخ بر می آید این است که او مردی متلوّن و بدون رأی و استقامت بوده که در مواردی هم به خدمت امام سجّاد علیه السّلام می رسیده و مشکلات خود را بر آن حضرت عرضه می داشته و حضرت نیز پاسخ مثبت می داده . ولی متأسّفانه هیچ یک از اینها باعث تنبیه و بیداری او نگردید و لذا هیچ یک از علما او را تأیید نکرده و برای او ارزشی قائل نیستند . نامه ای که امام سجّاد علیه السّلام در توبیخ و تنبیه او نوشته اند در کتب موجود است .

زهری در ماه رمضان سال 124 قمری از دنیا رفت .

( منبع : سایت رشد ، شبکه ی ملّی مدارس ، به نقل از : الامام زین العابدین علیه السّلام تألیف عبدالرّزاق مقرم صفحه 154 ، اعلام زرکلی جلد 2 صفحه 988 ، فرهنگ فارسی معید )