قذف نوعی دشنام و به معنای متهم کردن شخصی به زنا ( 1 ) یا لواط ( 2 )  یا مُساحقه ( 3 ) است و در فقه اسلامی و حقوق کیفری نظام مقدّس جمهوری اسلامی ایران جرم دانسته می‌شود.

     فقهای شیعه به طور اجماع بر اساس آیه ۴ سوره نور ( 4 )  قذف کننده را مستحق مجازات ، به میزان هشتاد ضربه شلاق دانسته‌اند ، آنان شرایط قذف را در « کتاب حدود » مقرر کرده‌اند .

      قانون مجازات اسلامی جمهوری اسلامی ایران نیز مواد ۱۳۹ تا ۱۶۴ خود را (کتاب حدود ، باب پنجم ، قذف) به این موضوع اختصاص داده‌است.

( 1 ) اقدام به عمل جنسی توسّط مرد و زنی که زن و شوهر نیستند .

( 2 ) اقدام به عمل جنسی توسّط دو مرد با هم .

( 3 ) اقدام به عمل جنسی توسّط دو زن با هم  .

( 4 ) «  وَ الّذِینَ یَرمُونَ المُحصَنَاتِ ثُمَّ لَم یَأتُوا بِأربَعَةِ شُهَدَاءَ فَاجلِدُوهُم ثَمَانِینَ جَلدَةً وَ لاَ تَقبَلُوا لَهُم شَهَادَةَ وَ اولئِکَ هُمُ الفَاسِقُونَ ؛ و کسانی که زنان پاکدامن را متّهم می کنند سپس چهار شاهد نمی آورند ، آنها را هشتاد تازیانه بزنید و شهادتشان را هرگز نپذیرید ، و آنها همان فاسقانند » .