به نام خدا

یکی از شاخصه های اصلی هر مسلمان حزب اللّهی ولایتمداری است ، یعنی تابعیّت از ولایت فقیه داشتن و خود را سرباز آن حضرت حساب کردن .

البتّه تبعیّت از ولایت دو گونه است : الف ـ بعضی ها تابع هستند حسب عقل و درک و فهم خودشان ، یعنی حساب می کنند می بینند حرف رهبر ، کار رهبر ، مدیریّت رهبر درست است ، ایشان را تعریف و تمجید می کنند و می گویند ما پیرو چنین فرد ِ آگاه و با کفایتی هستیم . یعنی اینها با عقل خود و با علم خود دنبال رهبر هستند .

ب ـ بعضی ها از ولایت و تولّی آگاهی کامل دارند و با علم و معرفت به لزوم تبعیّت از ولایت فقیه رسیده اند ولی تبعیّت شان به اصطلاح « تعبّدی » است یعنی ذوب در ولایت هستند .

     به عبارت دیگر وقتی با آگاهی اصل ولایت را فهمیدند و پذیرفتند ، بعد فرد رهبر را با آگاهی تشخیص دادند و قبول کردند ، حالا در عمل هر چه رهبر گفت را « امر »  می پندارند ، چه بفهمند چه نفهمند . هر کاری رهبر انجام داد را صحیح می دانند چه موافق طبع شان باشد چه نباشد .

     رهبری یک روز فرمود امروز جنگ و لو 20 سال طول بکشد ، اینها با جان و دل گفتند :  جنگ جنگ تا رفع فتنه از عالم . یک روز هم فرمود : امروز قبول قطعنامه ، با تمام عشق و غرور مقدّس اسلحه را زمین گذاشتند و به امر مولی تسلیم شدند .

     من و شما ی حزب اللّهی کدامیک باید باشیم ؟ پر واضح است : دوّمی .

     این درست نیست که هر جا فهمیدم بپذیرم ، هر جا نفهمیدم تمرّد کنم . هر جا علم و عقل من جواب داد بپذیرم ، هر جا علم و عقل من ایستاد من هم بایستم .

این تبعیّت نیست ، این تولّی نیست ، این ذوب شدن در ولایت نیست .

این پیروزی نمی آورد ، این دست و پای رهبر را می بندد .

     ولی اگر «  از تو به یک اشاره از ما به سر دویدن » باشد ، اقتدار ایجاد می شود ، پیروزی می آورد ، باعث خوف دشمن می شود .

     خدایا به مظلومیّت امیر المؤمنین علی علیه السّلام کمکم کن که آن گونه که عمّار ها و سلمان ها پیرو آن حضرت بودند پیرو مقام معظّم رهبری امام خامنه ای باشم .

خدایا به یاران شهید امام علیّ علیه السّلام بعضی از دوستان ولائی که در ولایتمداری شان خدشه هائی ایجاد شده را به راه راست هدایت و از مکر دوستان ناباب نجاتشان بده .

آمین یا ربّ العالمین