فقط یک قلب

سوره حجرات 33 آیه 4

 

قلب در دو معنی به کار رفته است:



1- قلب ، گوشتی مخروطی شکل است که در سمت چپ سینه جا گرفته و درون تهی میباشد و
خونی سیاه

آن را انباشته است، و همین قلب و خون، منبع و معدن روح حیوانی است، این نوع قلب در
تمامی حیوانات

بلکه در جسد مرده نیز وجود داره.



2- قلب عبارت از لطیفه ای روحانی و الهی است که به قلب جسمانی وابستگی داره و از
آن به واژه « قلب »

و گاهی « نفس » و زمانی « روح » و همچنین به « انسان » تعبیر نموده اند، و همین
قلب، درک میکنه، علم

داره، می شناسه، مخاطب واقع میشه، طلب میشه، مورد سرزنش واقع میشه.

این قلب به گونه ای به قلب جسمانی وابسته است که اندیشه بیشتر مردم در درک چگونگی
این وابستگی سرگردان شده

است. هر کجا که کلمه قلب در قران و روایات اومده، منظور این معنی دومی است.

إِنَّمَا قَلْبُ الْحَدَثِ کَالْأَرْضِ الْخَالِیَةِ مَا
أُلْقِیَ فِیهَا مِنْ شَیْ‌ءٍ قَبِلَتْهُ

 

 

قَالَ علیه السلام
لِسَانُ الْعَاقِلِ وَرَاءَ قَلْبِهِ وَ قَلْبُ الْأَحْمَقِ وَرَاءَ لِسَانِهِ‌





/ 0 نظر / 7 بازدید